Vrijdag 9  september.

Dag 4.

Nou het was heftig.

Wandelen ook daar waren we voor gekomen.

Pakken onze spullen,zoeken op de kaart waar we willen gaan wandelen.
Nu is het zo er zijn overal parkeerplaatsen je zet je auto en gaat gewoon ergens aan de wandel simpel toch?
Overal staan paden aangegeven hoe makkelijk wil je het hebben,je volgt de rode, blauwe, groene, maar dan moet het niet ineens ophouden met de bewijzering.
Maar daar kwamen we later pas achter.

We beginnen met volle zin te stappen.

 Hier nog fris en redelijk vlak.Maar dan begint het klimmen je kunt hier nergens gewoon wandelen is allemaal omhoog en omlaag en dat zijn we niet gewend nee!!

De omgeving is schitterend kan niet anders zeggen en ondanks dat het zwaar was ook heel erg genoten.

Moeie voeten! whaha ik lijk wel een ......

We kwamen een ander koppel tegen en die wilden wel even een foto maken van ons.

Na hier even op een bankje te hebben uitgerust weer verder.

Het was heel wisselend, door bossen, langs water.
Maar toen wisten we even niet meer welke kant het moest zijn, de route die wij liepen stond ineens niet meer aangegeven, grrr.

Gelukkig hoefde ik de kaart niet te lezen, dat zou niks geworden zijn, god weet waar we dan terecht zouden komen.

Oke die kant op,ik loop er achter aan te sukkelen want begin nu echt moe te worden,en blijkt dat we nog heel wat moeten lopen, dus verstand op nul en gaan met die banaan.
Of ik het nog leuk vond?

Dacht op dat moment echt ohh bij zwembad in de zon op mijn luie kont ook niet verkeerd.

Eindelijk weer bekende grond en komen richting auto.

We komen tot de ontdekking dat we 8.5 km hebben gelopen en dat met nodige klimwerk erbij,we zijn uitgeteld kijken elkaar aan en denken hetzelfde naar app en poosje zwemmen.

Na het zwemmen kom ik niet meer van mijn stoel af.
Toedeloe!